Përgjigjja:

Në Haxh kemi adhurimin fizik personal, të cilin njeriu duhet ta kryejë vetë për veten e tij.

Allahu i Madhërishëm në disa raste ka paraparë lehtësime ashtu që të kryhen disa adhurime në mënyrë të veçantë, si p.sh.: Njeriu vdes dhe nuk i është dhënë mundësia që ta kryejë farzin e Haxhit, posaçërisht në rastet kur ka pasur mundësi të shkojë në Haxh, por që më pastaj i është vështirësuar gjendja. Kështu që Allahu Famëlartë e ka lejuar që në vend të tij, Haxhin për të e kryen djali i tij apo ndonjë i afërm i tij.

Me Haxhin për të vdekurin, është edhe Haxhi për plakun i cili nuk ka mundësi të shkojë në kryerjen e Haxhit as me automjet dhe as me aeroplan, po ashtu nuk mund t’i kryejë obligimet e Haxhit as në këmbë dhe as duke e bartur.

Me të është edhe i sëmuri me sëmundje kronike i cili nuk mund të shërohet. Me të meta fizike si p.sh.: i çalë e të ngjashëm (të cilët nuk mund t’i kryejnë obligimet e Haxhit).

Sa i përket të burgosurit, ai nuk i takon kësaj kategorie. Kjo sepse Allahu mund t’ia mundëson që të lirohet nga burgu. Kështu që nga gjendja e jashtëzakonshme mund të kalojë në gjendje të zakonshme.

“Ne, kështu, i ndërrojmë ditët në mes njerëzve” (Ali Imran: 140).

Ne nuk mund t’i humbim shpresat për të nesërmen. Nuk duhet humbur kurrë besimin për diçka, pse “…vetëm populli jobesimtarë e humb shpresën në All-llahun.” (Jusuf: 87).

Nga kjo kuptojmë se analogjia e të burgosurit me plakun, ose me të sëmurin kronik është analogji e pabazë. Kjo analogji është e padrejtë dhe e pavend. Andaj nuk lejohet Haxhi për të burgosurin, qoftë me lejen e tij, qoftë pa lejen e tij.

–

Dr. Musli Vërbani

Shkëputur nga “Më është parashtruar pyetja, po e jap përgjijgen”