Ishte një popull i quajtur Sebeë.
Mbretëresha e atij populli quhej Belkisë.
Ajo kishte fron të mrekullueshëm.
Ai popull adhuronte diellin në vend të Zotit.
Sulejmani a.s. ishte pejgamber.
I shkroi një letër dhe e filloi me “Bismil-lahi Rrahmani Rrahim”.
Ia dha Hud-Hudit që t’ia dërgoj Belkises.
Hud-Hudi fluturoi dhe kaloi mbi Qabe.
Arriti tek dhoma e Belkisës.
Ia lëshoi letrën në dhomën e Belkisës.
Me atë letër e ftonte Belkisën dhe popullin e saj ta pranojnë fenë islame.
Belkisja e sheh letrën në dhomën e saj.
I ftoi rojet dhe i pyeti se kush ka hyrë në dhomën e saj dhe e ka lënë atë letër?
Ata iu përgjigjën se nuk e dinë.
Belkisja e kuptoi se çështja është serioze.
I thirri të gjitha shtresat, qeverinë, krerët e ushtrisë dhe dijetarët, dhe u tha:
– O populli im, më ka ardhur një letër ku shkruan: “Bismil-lahi Rrahmani Rrahim
kjo letër është nga Sulejmani. Mos u krekosni, por bëhuni musliman.”
I pyeti: – Ç’të bëjmë?
– Të luftojmë – tha njëri.
– Lufta është e keqe – tha tjetri.
Belkisja vendosi që të tuboj ari, diamant dhe stoli dhe t’ia dërgoj Sulejmanit a.s.
Sulejmani tha: – Unë nuk dua pasuri dhe nuk e pranoj.
Belkisja e kuptoi se Sulejmani nuk mund të korruptohet, atëherë tha:
– Unë me Sulejmanin i dorëzohemi Zotit dhe ne jemi muslimanë.
Belkisja e pranoi ftesën e Sulejmanit.
E pranoi islamin.
Me Belkisën i tërë populli i saj e pranoi fenë Islame.
I gjithë Populli Sebeë, Belkisja dhe Sulejmani a.s. iu dorëzuan Zotit të gjithësisë.
–
Dr. Musli Vërbani
Dr. Musli Vërbani 