Imam Ahmedi

Imam Ahmedi

Një herë imam Ahmedi kishte udhëtuar për kërkim të diturisë.

Gjatë udhëtimit vendosi që pasi të falte jacinë të qëndronte në xhami.

Nga lodhja e madhe që kishte imam Ahmedin e kaploi gjumi.

Mirëmbajtësi i xhamisë po sa e vërejti, e tërhoqi për këmbësh zvarrë jashtë xhamisë.

Aty pranë ishte një furrtar.

Furrtari kur e shikoi i erdhi keq për gjendjen e imam Ahmedit dhe e mori ta strehonte.

Kur filloi ai furrtari që t’i ndante bukët,

imam Ahmedi e vërejti atë se gjatë punës së tij kurrë nuk pushonte nga të kënduarit “istigfar”.

Imam Ahmedi e pyeti:

– Unë po të shoh se shumë po bën istigfar,

pa më thuaj, a ke gjetur ndonjë dobi nga istigfari?

E furrtari i thotë:

– Vallahi nga ajo çka kam përfituar nga istigfari është se deri tani nuk ka lutje që i jam lutur Allahut të Lartësuar e të mos e ketë pranuar, përveç një duaje që ende nuk më është pranuar.

Imam Ahmedi e pyeti:

– Cila është ajo lutja që ende nuk të është pranuar.

Furrtari i tha se ka dëshirë të flaktë që ta shohë imam Ahmedin.

– E kam lutur Allahun e Madhëruar që të më takojë me të, por ende nuk e kam takuar.

Imam Ahmedi i thotë:

– Vallahi lutja jote e ka tërhequr Ahmed Ibën Hanbelin zvarrë nga xhamia.

Dr. Musli Vërbani

“365 tregime për fëmijën tuaj brenda 12 muajve të vitit”

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni /  Ndryshoje )

Po lidhet me %s