Jusufi a.s. në pallatin mbretëror

Një karvan shkonte prej Sirisë për në Egjipt.

Ndalet për të pushuar dhe për të pirë ujë.

Një njeri e hodhi kovën në bunar.

Papritmas gëzohet sepse kovën e nxori së bashku me një fëmijë.

Shkuan në Egjipt dhe e shitën Jusufin a.s. me një çmim simbolik.

Jusufin a.s. e bleu ministri.

Ministri i tha gruas së vet të kujdeset sikur ta kishte djalë.

Jusufi rritej pa brenga në pallatin e ministrit.

Zoti i Madhëruar i kishte dhënë bukuri, dituri dhe mençuri.

Bukuria e tij e shtyri gruan e ministrit që të dashurohej në të.

Ajo filloi që të zbukurohej për Jusufin, mirëpo Jusufi a.s. nuk tregonte interesim për të.

Kur e pa Zulejhaja se ai e refuzonte e ftoi në dhomën e saj.

Ia mbylli derën e u përgatit që të flejë së bashku me Jusufin.

Jusufi a.s. iku me të shpejtë.

Afër derës e takoi ministri.

Ai e kuptoi se Zulejhaja ishte gabim e i tha Jusufit: largohu nga ajo, ndërsa gruan e tij e këshilloi që të kërkoi falje për gabimin e bërë.

Në qytet përhapet lajmi.

Lajmi e irritoi Zulejhanë edhe më shumë.

Ajo i ftoi të gjitha gratë e qytetit.

U dha nga një mollë dhe thikë për të qëruar mollët.

Pastaj e urdhëroi Jusufin të hyjë në mesin e tyre.

Kur e panë bukurinë e Jusufit, mbetën gojëhapur dhe thanë:

– Ky nuk është njeri, me siguri është Melek fisnik.

I prenë duart e tyre e nuk e ndienin dhembjen.

Filluan ta ndjejnë dhembjen vetëm atëherë kur doli Jusufi a.s.

Edhe pse Jusufi a.s. ishte i drejtë, tradhtarët e shtynë atë që pas një kohe të hidhet në burg.

—

Dr. Musli Vërbani

“365 tregime për fëmijën tuaj brenda 12 muajve të vitit”