Falënderojmë Allahun, i Cili i ka bërë tregimet ushqim të mendjes dhe shpirtit.

Përshëndetjet dhe selamet qofshin për Pejgamberin a.s., për familjen e tij, shokët e tij të mirë e të pastër dhe për ata të cilët i pasojnë ata deri në Ditën e Gjykimit.

Mendja dhe shpirti ushqehen siç ushqehen trupat, mbushen siç mbushen trupat, forcohen siç forcohet hekuri.

Mendjet mbushen siç mbushen trupat; kërkoni ushqimin e mendjes në urtësi.

Tregimet janë ushtri prej ushtrive të Allahut të Madhërishëm. Allahu me këto tregime forcon zemrat e besimtarëve.

Tregimet kur’anore nuk janë tregime për argëtim dhe për zbavitje, nuk janë për humbje kohe, por për mësim dhe përfitime. Duhet t’i lexojmë tregimet kur’anore, të përfitojmë dhe të veprojmë. Zoti i Madhërishëm thotë:

“Të gjitha këto që t’i tregojmë ty nga lajmet e pejgamberëve, janë që të forcojnë zemrën tënde.”

Duhet të kuptojmë se historitë e Kur’anit janë mësime dhe këshilla për të logjikshmit, nuk janë proverba të trilluara. Në ajetet e para të sures Jusuf, Zoti i Madhërishëm thotë: “Ne, me të shpallur të këtij Kur’ani, po të rrëfejmë ty (Muhamed) me të bukurin rrëfim, edhe para tij ishe nga të painformuarit”. (Jusuf, 3)

Dhe e përfundon suren Jusuf me ajetin: “Në tregimet e tyre (të dërguarve dhe të Jusufit me vëllezër) pati mësime e përvojë për të zotët e mendjes. Ai (Kur’ani) nuk është bisedë e trilluar, por vërtetues i asaj që ishte më parë (librave të shenjta) dhe sqarues i çdo sendi, e edhe udhërrëfyes e mëshirë për një popull që beson.” (Jusuf, 111)

Në këtë histori shohim suksesin dhe shpëtimin e besimtarëve dhe shkatërrimin e pabesimtarëve, e cila është mësim dhe këshillë për njerëzit me logjikë të shëndoshë dhe me ide të drejta. 

Vëllezër të nderuar!

Jusufi dëshironte që të mbizotëronte drejtësia dhe t’i stabilizonte vendet e rajonit.

Ministritë dhe qeveritë e shteteve e kanë për detyrë të sigurojnë stabilitetin rajonal.

Jusufi dëshironte t’i shpëtonte nga varfëria vendet e rajonit.

Obligimi i shtetit duhet të jetë luftimi i varfërisë dhe papunësisë.

Jusufi dëshironte t’i shpëtonte nga mungesa e elementeve ushqimore.

Qeveritë duhet të sigurojnë rezerva shtetërore të produkteve elementare ushqimore.

Për këtë arsye ka dashur të bëhej ministër i ekonomisë dhe financave.

Jusufi a.s. i ka thënë mbretit: “O mbret, më emëro të jem përgjegjës i depove shtetërore! Më emëro përgjegjës të grumbullimit të gjërave ushqimore.”

Mbreti e pranon kërkesën e tij dhe e emëron ministër të ekonomisë dhe financave. Ia beson çështjet e arkës financiare të Egjiptit.

Mbreti i jep të drejtë në menaxhim dhe në çështjet gjyqësore, pasi e ka vërtetuar se posedon urtësi, ka eksperiencë, vizion dhe drejtësi në menaxhim.

Duke sqaruar këtë gjendje, Allahu i Madhërishëm thotë:

Mbreti tha:

“Ma sillni mua atë, thjesht ta veçoj për veten time!” (ia sollën Jusufin) E pasi bisedoi me të, tha: “Tash ti ke pozitë dhe je i besueshëm.” (Jusuf: 54)

Ky është argument i urtësisë, mençurisë dhe drejtësisë.

Kjo ka qenë përgatitje e ngritjes së Jusufit në pozita më të larta, dhe që të realizohet qëllimi i Allahut të Lartmadhërishëm për t’i nënshtruar vëllezërit e Jusufit, dhe që ata të kenë nevojë për të, ku Zoti i Madhërishëm tregon dhe thotë:

Ai (Jusufi) tha:

“Më cakto mua përgjegjës të depove të vendit, unë jam besnik i dijshëm.” (Jusuf: 55)

Vëllezër të nderuar!

Është realizuar dhe realizohet urdhri i Allahut.

Është realizuar dhe realizohet qëllimi, përcaktimi i Allahut.

Është realizuar dhe realizohet dëshira e Allahut.

Zoti i Madhërishëm në Kur’an sqaron veprimin e mirë të Tij ndaj pejgamberit të Tij, Jusufit a.s.

Zoti i Madhërishëm në Kur’an sqaron veprimin e mirë të Tij ndaj robërve të Tij.

Me këto begati e ka begatuar Allahu Jusufin që të përvetësojë zemrën e mbretit, dhe për të shpëtuar nga burgu.

Allahu cakton çfarë të dëshirojë:

E ka caktuar që të fitojë pozitë të lartë në tokën e Egjiptit.

E ka caktuar që nga pozita e skllavërisë të kalojë në pozitën qeveritare.

E ka caktuar që nga pozita e skllavërisë të kalojë në pozitën e lartë shtetërore.

E ka caktuar që nga pozita e skllavërisë të kalojë në pozitën e zbatimit të politikave programore shtetërore.

E ka caktuar që nga pozita e skllavërisë të kalojë në pozitën që të stabilizojë shtetin e Egjiptit dhe ta avancojë drejt zhvillimit.

Allahu Famëlartë, me mëshirën e Tij, me mirësinë e Tij dhe me begatitë e Tij përfshin cilin do prej robërve të Tij. Zoti i Madhërishëm thotë:

“Dhe kështu Ne Jusufit i dhamë pozitë në vend (në Egjipt), zinte vend aty ku dëshironte. Ne e pajisim me të mira tona atë që duam.”

Allahu Famëlartë nuk ua humb shpërblimin as në këtë botë, as për botën tjetër atyre të cilët veprojnë punë të mira.

Vetëm se shpërblimi i të devotshmëve në botën tjetër do të jetë se ata do të fitojnë Xhenetin e përhershëm, e shpërblimi i Xhenetit është më i mirë dhe më madhështor se të mirat e kësaj bote, siç janë pushteti dhe qeverisja, pasuria dhe komoditeti. Zoti i Madhërishëm thotë:

“…dhe Ne nuk ua humbim shpërblimin punëmirëve.” (Jusuf: 56)

Përfundim

Ajo çka ka përgatitur Allahu për pejgamberin e Tij, Jusufin a.s., për në botën tjetër është më madhështore se ajo me çka e ka begatuar në këtë botë.

Atij të cilit Allahu i jep dy lumturitë, lumturinë e kësaj bote dhe të botës tjetër, ajo është begati e Allahut edhe më e madhe dhe më e plotë.

Kjo për të qenë i devotshëm, dhe për t’u larguar nga mëkatet.

Kjo dëshmon se njeriu shpërblehet në bazë të veprave të tij, dhe në bazë të devotshmërisë, dhe se nuk mund t’i zhvleftësohet nga Allahu, vetëm se…

Më e mira është shpërblimi në botën tjetër.

Bota tjetër duhet të jetë qëllim dhe pikësynim kryesor. Zoti i Madhërishëm thotë:

“Po shpërblimi i botës tjetër gjithsesi është shumë më i mirë për ata që besuan dhe ata që u frikësuan dhe u ruajtën.” (Jusuf: 57)

Pozita e Jusufit në botën tjetër është më e mirë se pozita e nivelit të lartë në këtë botë.

E gjithë kjo sigurohet me besim të sinqertë, devotshmëri dhe stoicizëm.

Besimi është kriter bazë për t’u pranuar vepra.

Devotshmëria është kriter i vërtetësisë dhe fryt i besimit.

Stoicizmi është argument i pjekurisë, mençurisë dhe urtësisë.

Andaj, bëhu besimtar i sinqertë, i devotshëm dhe stoik!

Besimi, bindja e shëndoshë dhe devotshmëria ndaj Allahut sjellin lumturinë e kësaj bote dhe të botës tjetër.

Largimi nga ndalesat, kryerja e obligimeve dhe qëndrueshmëria në të gjitha këto sjellin lumturinë e kësaj bote dhe të botës tjetër.

Besimi, bindja e shëndoshë dhe devotshmëria ndaj Allahut sjellin të mirat e Allahut, drejtësinë e Tij, dhe mirësinë e Tij për çdo gjë, te çdo rob i Tij.

Allahu ka edhe të mira shtesë, të cilat janë posaçërisht për dashamirët e Allahut, zemrat e të cilëve mbushen me frikërespekt ndaj Allahut, dhe fitojnë kënaqësinë e Allahut për t’u pranuar veprat dhe sigurohen nga momentet e devijimit dhe të neglizhimit, duke vazhduar drejt këtij programi të mirë.

Nuk është befasuese që Allahu disa prej robërve të Tij t’u përgatitë mundësi qeverisjeje në këtë botë, pas një poshtërimi dhe nënçmimi, e pastaj t’u mundësojë shfrytëzimin e të mirave të Allahut, të cilat në botën tjetër nuk ndërpriten asnjëherë dhe fitojnë lumturi në të dy botët.

Kjo është begatia madhështore.

Zoti ynë, Krijuesi i qiejve dhe të tokës, Ti je ndihmëtari ynë!

Zoti ynë, Ti kujdesesh për çështjet tona në këtë botë dhe në botën tjetër!

Zoti ynë, bëna që të vdesim muslimanë, të nënshtruar dhe të dorëzuar te çështja Jote!

Zoti ynë, na përcjell te të mirët prej prindërve dhe gjyshërve tanë!

Ti je i Mëshirshëm, Fisnik, Ti ke mundësi për gjithçka!

–

Dr. Musli Vërbani

“PËRFITO DHE MËSO NGA HUTBET E SURES JUSUF”