Përgjigjja:

Kjo formë e ndarjes buron nga Sahabët r.a.

Ibn Omeri ka thënë: “Kurbani dhuratë dhe kurbani ndahet në tri pjesë: një e treta për ty, një e treta për të afërmit, dhe një e treta për të varfrit.”

Nuk dihet se ndonjëri prej Sahabëve e ka kundërshtuar këtë mendim.

Nuk është e domosdoshme që secila pjesë prej tri pjesëve të jetë 33.3%, ashtu që të mos ketë më pak se 33.3%, në ndonjë pjesë, e as më shumë se 33.3%, në pjesën tjetër.

Ndarja bëhet në pjesë:

• Një pjesë për muslimanin (veten) dhe familjen,
• Një pjesë për të afërmit dhe shokët,
• Një pjesë për të varfrit.

Nuk është e domosdoshme që të jenë të tri pjesët e barabarta në përqindje.

Lejohet: një pjesë 40%; një pjesë 30% dhe një pjesë tjetër 30%.

Lejohet një pjesë 50%; një pjesë 25% dhe një pjesë tjetër 25%.

Pjesa më e madhe përcaktohet për të varfrit.

Me rëndësi është që të varfrit të kenë një pjesë, dhe për të afërmit një pjesë, ngaqë qëllimi është që gëzimi të jetë gjithëpërfshirës.

Lejohet t’u dërgohet mish atyre. Kjo çështje ka prioritet.

Te disa dijetarë ndarja në tri pjesë është vaxhib, për t’i furnizuar të varfrit me mish.

Lejohet të organizohet aheng, dhe t’i thërrasin të varfrit në atë aheng. Ky veprim është i mirë. I fton fqinjët, shokët, familjarët. Edhe kjo mund të organizohet.

T’u dërgohet mish të varfërve që ata të organizohen vetë.

Ta shpërndash mishin si lëmoshë dhe vetëm sa për një shujtë e ndanë për vete.

Lejohet të konsumohet i tërë mishi i kurbanit për vete, dhe vetëm pak shpërndanë për t’u realizuar fjala e Allahut për të dhuruar mish: “Ushqehuni prej saj (prej mishit të kurbanit) dhe ushqejeni të varfrin e skajshëm.” (el-Haxh: 28).

Kanë thënë: “Nëse e konsumon kurbanin në tërësi vetë, dhe e jep vetëm një pjesë mishi, lejohet”. Kjo nga shkaku se ushqimi i të tjerëve dhe konsumimi i mishit në vetvete është urdhër i papërcaktuar.

Ai e arrin qëllimin edhe nëse e jep lëmoshë edhe nëse e konsumon vetë (mishin e kurbanit).

–

“Më është parashtruar pyetja, po e jap përgjigjen”

Dr. Musli Vërbani