Thika nuk e pret Ismailin a.s.

Pasi kishte shpëtuar Ibrahimi a.s. nga zjarri, iu lut Zotit:

“O Zoti im, më jep një djalosh të mirë dhe fisnik.”

Zoti i Madhëruar ia pranoi lutjen dhe me Haxheren i lindi një djalë i mirë.

Djalin e quajti Ismail.

Kur u rrit e donte shumë.

Ia mësonte atij namazin.

Kishte kujdes, e edukonte.

Ismaili ishte djalë shumë i mirë.

Ishte i zgjuar dhe i sjellshëm.

I shkonte përshtati babës së tij.

Ibrahimi a.s. kishte parë ëndërr duke e bërë djalin kurban.

Në fillim mendoi se mos ishte ndërhyrje e shejtanit në ëndrrën e tij.

Ëndërr të njëjtë sheh për herën e dytë.

Edhe për herën e tretë e sheh të njëjtën ëndërr.

Atëherë e kuptoi se ishte urdhër prej Zotit të Madhëruar, sepse ëndrrat e pejgamberëve janë realitet.

Shkoi te djali e i tha:

– O biri im, vazhdimisht po shoh ëndërr duke të të bërë kurban ty. Shiko, çka thua ti?

Ismaili me bindje të fortë e plot iman, tha:

– O baba im, vepro ashtu siç je urdhëruar. Nëse dëshiron Zoti do të jem prej durimtarëve të vërtetë e do të sakrifikohem për Zotin e Madhëruar pa u hamendur fare.

U përgatit babai që ta pres djalin.

Ia lidhi duart.

E rrëzoi për tokë.

E mori thikën e ia vuri në fyt.

Në atë moment Xhibrili ia solli një dash Ibrahimit e i tha:

Preje kurban dashin në vend të djalit.

Ti, tashmë e ke realizuar ëndrrën tënde.

Kështu Zoti i shpërblen bamirësit.

Kjo me të vërtetë është sprovim i fortë.

—

Dr. Musli Vërbani

“365 tregime për fëmijën tuaj brenda 12 muajve të vitit”