Dr. Musli Vërbani

–

Ejubi a.s. kishte një kohë të gjatë që ishte i sëmurë.

Një ditë dy shokët e Ejubit a.s. po bisedonin mbi gjendjen e tij.

Njëri tha:

– Ejubi ka bërë gjynah të madh të cilin Allahu xh.sh. nuk e fal.

Shoku tjetër thotë:

 – Pse e thua këtë?

Shoku i përgjigjet:

– A nuk e shikon se në çfarë gjendje e vuajtje është Ejubi? Zoti nuk po e shëron qe 18 vite, si mos ta mendoj këtë?

Pas kësaj bisede dy shokët shkuan për vizitë tek Ejubi a.s.

Shoku i dytë i thotë Ejubit:

– E di çfarë ka thënë ky shoku im?

– Ka thënë se Ejubi ka bërë ndonjë gjynah të madh që është në këtë gjendje.

Ejubi a.s. u betua duke thënë:

– Nuk është e vërtetë. E vërteta është e kundërta.

Kur shikoja dy njerëz që ziheshin, shkoja në shtëpi dhe e lusja Allahun xh.sh. që t’i pajtoj.

Jepja sadaka për ata, me qëllim që të mos thyheshin urdhrat e Allahut xh.sh. mbi tokë.