Dr. Musli Vërbani

–

Kur Pejgamberi ndërroi jetë,

Umeri r.a. nxori shpatën dhe deklaroi se i Dërguari i Allahut nuk ka ndërruar jetë dhe se është i gjallë.

Ebu Bekri r.a. erdhi, ai pa fytyrën e Pejgamberit, e puthi dhe tha:

– Prindërit e mi u sakrifikofshin për ty.

Pasha Zotin, në dorën e të Cilit është shpirti i Ebu Bekrit, Allahu kurrsesi nuk do t’ju japë nga dy vdekje.

Me të thënë këto fjalë ai doli jashtë dhe deklaroi këtë shpallje me plotë zotërim:

– Nëse dikush adhuronte Muhamedin, le ta dijë që Muhamedi ka ndërruar jetë.

Ndërsa ai që i besonte Zotit të Madhërishëm, le të mësojë se Ai është i Gjallë dhe i Përhershëm, që nuk ka asnjë fund.

Pastaj lexoi këtë ajet:

“Muhamedi është vetëm i Dërguar,

të gjithë Pejgamberët para tij kanë ndërruar jetë.

Nëse ai vdes ose vritet, a mos do të ktheheni ju prapa?

Kushdo që kthehet prapa, Allahut nuk i bën kurrfarë dëmi.

Allahu do t’i shpërblejë falënderuesit.”

Fjalët e Ebu Bekrit r.a. u ngulën si gozhdët në zemrat e besimtarëve.

Umeri r.a. heshti dhe u ul dhe u pajtua me caktimin e Zotit.