Muhamed Muteveli Esh-Shaëravi

Përktheu. Dr. Musli Vërbani

Begatia dhe Kriza (fatkeqësia)

 

Nëse pasuria ndikon që të bëhesh kriminel, atëherë ajo pasuri është fatkeqësi dhe jo begati.

Nëse ngushtimi i gjendjes ekonomike të pengon që të bëhesh kriminel atëherë ajo gjendje është fat (begati) dhe jo fatkeqësi.

Për këtë arsye Zoti i Lartmadhëruar thotë:

كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ٦ أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ٧

“Por, vërtetë njeriu e tejkalon çdo kufi kur e konsideron veten se është i pavarur.” (El Alek : 6,7)

Zoti i Lartmadhëruar nuk dëshiron që të të jep pasuri e që pastaj të bëhesh i ‘pavarur’ nga Allahu dhe ta teprosh, sepse kjo do të të shkaktonte fatkeqësi dhe nuk do të ishte begati. Kështu pra, thënia e Zotit të Lartmadhëruar “Allahu do t’u pasuroj juve prej begative të Tij, nëse dëshiron.” tregon për fuqinë absolute të Tij në gjithësinë e Tij, ashtu që të mos jetë pasuri vetëm pasuria materiale, pra vetëm pasuria materiale, por begati të jetë edhe karakteri gjithashtu. Pasuria nuk e largon edukatën qiellore dhe as nuk e largon nga planprogrami i Allahut. Këtë e vërteton thënia e Zotit të Lartmadhëruar:

إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٞ ٢٨

 “Vërtetë, Allahu është Gjithdijshëm, i Urtë.” (Et Tevbe : 28)

Me “i Gjithëdijshëm”, nënkupton se e di çështjen e dobishme për ju.

Me “i Urtë”, nënkupton se e vendos “begatinë” në vendin meritor dhe e vendos “vështirësinë” në vendin meritor.